امشب می‌توانم غمگینانه‌ترین شعرها را بسرایم… شاید بسرایم

اندیشه‌ی نداشتن او، احساس از دست دادنش و شنیدن شب بلند و بلندتر بی‌حضور او…

از آنِ دیگری، از آنِ دیگری خواهد بود همانگونه که پیش از بوسه‌های من بود…

آوایش… تن روشنش… چشمان بیکرانش…

دیگر دوستش نمی‌دارم آری! اما شاید دوستش می‌داشتم…

عشق بس کوتاه است و فراموشی بس طولانی

پابلو نرودا